بخشی از کتاب: پسری که شمشیر دستش گرفته بود گفت:«هی، حالت خوبه؟ نگران نباش. سر شیطان رو بریدم ولی دست‌هات بدجوری خونریزی دارن. بیا این رو بالای زخمت فشار بده.»با دست آزادش دستمالی تمیز برای سانمی انداخت. سانمی با تردید پسر را ورانداز کرد. احتمالاً یکی دو سال بزرگتر بود و نوعی یونیفرم نظامی با یقه‌های انعطاف‌ناپذیر بر تن داشت.…

بخشی از کتاب: «گیومی هیمه‌جیما آدم مهربانی بود. زمانی در معبدی قدیمی زندگی می‌کرد و مراقب بچه‌های یتیمی بود که جایی برای رفتن نداشتند. آه در بساطشان نبود اما خوشحال بودند خودش کم غذا می‌خورد تا شکم بچه‌ها را سیر کند و هر روز سخت جان میَکند. هرگز دست روی کسی بلند نمی‌کرد و اگر اشتباهی از بچه‌ها سر می‌زد…

بخشی از کتاب: «کیمونوی مشکی نرم با آستین‌های بلند و طرح‌های قشنگش جلوه‌ی تازه‌ای به پوست رنگپریده‌ی خواهر کوچکش داده بود؛ با آن کمربند اُبی پرزرق وبرق که ارکیده‌های طلایی رویش داشت شبیه آدم‌هایی شده بود که همیشه‌ی خدا اخمو و دل‌نگران‌اند و می‌گویند اینها همه ریخت‌وپاش اضافی است. آیا زیر آن موهای سیاه که آنها را با گیره به…