درباره کتاب: مرد داخل قاب عکس میخندد سیگار زیر لب گذاشته و دودش را به بیرون از قاب پف میکند دستار ابلقی به سر بسته و کلاشینکفی در دست راست گرفته و پای چپش را بر سنگ سفیدی گذاشته است روبه روی قاب می ایستی با دست چپت یا بهتر بگویم با تنها انگشت دست چپت ریشهای کم کم سفید…

بس کن حاجی! داری کفر می‌گویی. تو بزرگ‌تر این مردم هستی. مردم منتظرند، تو یک راه پیش پای‌شان بگذاری. نکن این کارها را. نگو این حرف‌ها را. من هم به اندازه‌ی تو درد دارم و بی‌تابم. می‌بینی که ساکت نشسته‌ام و گپ نمی‌زنم. این از بی‌خیالی من نیست. تو یک قاسم را داری و غصه‌ی سلامتی‌اش را می‌خوری؛ اما من…