بخشی از کتاب از یک ریشه ایم: کسی دست می کشید لای موهایش. حس خوبی داشت، درد سرش کامل افتاده بود. زمزمه کرد: نگار! حرکت متوقف شد. خسته بود و خوابش عمیق می شد اما باز تخت تکان خورد. چیزی گفتی عزیزم؟ صدای ناآشنا... نه آنقدرها هم نا آشنا نبود. مغزش ذره ذره فعال می شد. دوباره حرکت دست را…

از متن کتاب: روزی که اومدی کارخونه...روزی که منو دیدی، قیافه‌ات دیدنی بود. جاخوردی از سام جدید...سامی که هیچیش شبیه قبلش نیست. اینا همش اثر یه تعداد توده‌ی کوچیکه تو بدنم اما...چرا زخمای روح‌مو نمی‌بینی بهار...زخمایی که مال یه قلب له شده‌اس...زخمایی که دردش از این زخمای ظاهریمم بیشتره. از من چه انتظاری داری؟ بگم آره برگرد...می‌خوام؛ اما درد نمی‌ذاره…