من ده ساله بودم و ما را با روغن پستان روغن ما کند. این روغن داخل قوطی زرد رنگی بیرون نمی آوردم آن روز صبح مادرم تک تک دتا از پوستمان در مقابل سرما محافظت ہوگنا قرار داشت معمولاً با این روغن نوک پستان گاوهای شیری را چری ی کردند تا پینه نبسته، ترک نخورند و تبدیل به توده هایی…

هر فقدانی برابر است با تمامی کوششی که آدم پیش از این به خرج داده تا چیزی را که دلش نمی خواسته از دست بدهد دو دستی بچسبد، با این حال مجبور شده رهایش کند، ما خودمان را در دل فقدان می بینیم و همانیم که هستیم. مخلوقات شکننده مانند جوجه سارهای بی پر که از آشیانشان بیرون افتاده اند…