
درمورد کتاب نیروی نظامی عشایر در ایران» : «از آنجا که عشایر اغلب با دامداری گذران زندگی میکردند نیاز فراوان به چراگاه برای احشامشان داشتند؛ و سران دولتها چون اغلب ارتش ثابت نداشتند سخت نیازمند کمک نظامی عشایر و سواران ورزیده آنها در جنگها بودند. این نیاز دوسویه چارهای جز همکاری و همزیستی برای دو طرف باقی نمی گذاشت پس…