در حالی که زیبایی‌شناسی امروز، چنان‌که گادامر یادآور می‌شود، در اندیشه‌ی حذف مفهوم «اثر هنری» است، هرمنوتیک او هم‌چنان بر اهمیت «اثری که اثر باقی می‌ماند» تأکید می‌کند. همین تأکید موضوعِ گذار از یک زیبایی‌شناسیِ نظام‌مند به مسأله‌ی کیفیتِ تجربه‌ی هنری را مطرح می‌کند و بدین‌ترتیب اهمیت موضوعی را آشکار می‌کند که حتی در فراشد زیبایی‌شناسیِ هنری نیز از نظر دور مانده بود: این‌که «اثر حرف می‌زند» ـ نه فقط به این معنا که در زبان بیان می‌شود بل به این معنا که در زبان رخ می‌دهد. چنان‌که ریکور اشاره می‌کند، بدون زبان «تصوری از شمایل‌گونگیِ امر خیالی و ارزش ارجاعی‌اش» نمی‌توانست وجود داشته باشد که به میانجی آن اثری می‌تواند شکل بگیرد.