بخشی از متن کتاب:

«فیلسوفی که بیش از هم به درک سایه‌ٔ مضاعف وقیح قدرت عمومی نزدیک شد فردریش شلینگ بود: هیچ روحی بدون جهان ارواح وجود ندارد، هیچ روحانیت ناب لوگوسی بدون جسمانیت روحانی مردگان زنده وجود ندارد… این انحراف روحانیت و معنویت چیزی با‌لعرض نیست: امکان این انحراف در مفهموم روحانیت نهفته است. هیچ روحی بدون ارواح-اشباح وجود ندارد. هیچ روحانیت نابی بدون شبح وقیح ماده‌‌‌ٔ روحانی شده وجود ندارد. نخستین کسی که این گام از روح به ارواح را کسوت نقد ایدئالیسم روحانی ناب برداشت شلینگ بود.»