شخصیت هایی که به بدی نوشته شده اند به ما نشان میدهند که آنها چه کسانی نیستند. شخصیت های کلیشه ای به ما نشان میدهند که دیگران ترجیح میدهند چه کسانی باشند.
شخصیت های منحصر به فرد به ما نشان میدهند که ما ترجیح میدهیم چه کسانی باشیم شخصیت های همذات پندار نشان میدهند که ما چه کسانی هستیم
از آنجایی که زندگی روزمره ی ما اجازه ی لذت های خطرناکی مانند انتقام را نمیدهد ما مشتاقانه به لذت های داستانی که ارضای ذهنی ما را فراهم میکنند میپردازیم از داستان خواهان این میشویم که ما را به دنیاهای بیشماری منتقل کند. رانندگانی که ما را دنیاهای فراتر از دسترسی فناپذیر ما میبرند.
شخصیت ها هستند و آن چیزی که سوخت سفرهای خیالی ما را تامین میکند همذات پنداری است.
تنوع شخصیت های پیچیده ای که طی قرنها توسط داستان های تخیلی ارائه شده است بسیار فراتر از محدوده ی انسان هایی است که تا به حال ملاقات کرده ایم و این تنوع بینش ما را نسبت به افرادی که با آن ها روبه رو میشویم غنی تر میکند. از آنجایی که ما شخصیت های داستانی را بهتر از انسان های واقعی میشناسیم طوری عاشق آن ها میشویم که به ندرت عاشق افراد شویم.