بخشی از کتاب:

پاهایم را بیشتر در شکمم جمع و دست هایم را محکم تر دور آنها قفل میکنم. انگار دلم میخواهد خودم را در ابعاد کوچکی جمع کنم تا بر تمام خودم مسلط باشم. رو به روی این تمام خودم بایستم و گیج و منگ سوال کنم که تو هم مثل من حس میکنی همه چی خیلی خوب اما گیج کننده بود؟
تمام خودم هم مثل خودم مبهوت است. دلش میخواهد به جای جواب دادن مثل تمام دقایق قبل نشسته روی تخت و از ورای پرده ی ساده ی اتاق و شیشه ی بالکن خیره ی پنجره ی خانه ای بشود که از هر حضور فیزیکی خالی است.