مطابق دیدگاه گادامر، هیچ تفسیری وجود ندارد که متأثر از سنت های تاریخی و فرهنگی مختص به آن نباشد. گادامر استدلال می کند که هر عمل فهم با پیش داوری آغاز می شود؛ زمانی که متنی را می خوانیم و تفسیر می کنیم (درواقع) پیش فرض هایی معین را در آن دخالت می دهیم و این پی فرض ها نه تنها مبنای هر تفسیر ممکن را شکل می دهند، بلکه حتی ما را قادر می سازند متن را تفسیر کنیم. هانس گئورگ گادامر، فیلسوف آلمانی و از معروف ترین شاگردان مارتین هایدگر، بیش از هر چیز به خاطر کتابش حقیقت و روش شناخته می شود. اما او پیش و پس از انتشار این کتاب مشهور، بارها و بارها به پرسش دربارة دین و اخلاق پرداخت. نوشتارهای این کتاب برای اولین بار پژوهش ژرف گادامر را در معنای هرمنوتیکی این موضوعات نشان می دهد. او در اینجا از منظر دینی به موضوع نپرداخته است، چون پروژة اصلی زندگی خود را پژوهش درباب فهم به طور کلی می داند. او می خواهد نشان بدهد که تفسیر متون دینی قابل صرف نظر یا فروکاستن به متون دیگر نیست، زیرا این متون نه فقط در زمینة هرمنوتیک کلامی حرف هایی برای گفتن دارند، بلکه مسائلی از هرمنوتیک نادین مدار را نیز آموزش می دهند و…