باطبایی آخرین نمایندۀ کلاسیک اندیشۀ باستان گرا در باب هستی سیاسی ایران است. او از تمامی منابع و ذخایر تمدنی ایران استفاده می کند تا تکثر فرهنگی و تنوع زبانی در ایران را به لحاظ مفهومی سرکوب کند. در این گفتمان شاهد قوس نزول اسلام گرایی و قوس صعود ناسیونالیسم رادیکال هستیم. گفتمان سید جواد طباطبایی می تواند قوس صـعود ناسـیونالیسـم رادیـکال در ایران را به شدت تقویت کند. با تقویت این نوع از ناسیونالیسم، وحدت سرزمینی ایران به شدت در معرض مخاطره قرار خواهد گرفت. عده ای از اصحاب علوم انسانی به تأسی از طباطبایی امحاء زبان های غیر فارسی (به ویژه ترکی و عربی) در ایران را نشانۀ تقویت هویت ملی می پندارند، اما سرکوب امر زبانی و فرهنگی موجب امحاء زبان و فرهنگ ترکی و عربی در ایران نخواهد شد، بل برگشت امر سرکوب شده را با شدت و حدت بیشتری در آینده رقم خواهد زد و نه تنها باعث تقویت هویت ملی نخواهد شد، بلکه بذرهای کینه را در این سرزمین خواهد کاشت. در این کتاب سعی شده است تا ایدۀ ایرانشهری که نقشی محوری در تفکر طباطبایی بازی می کند، مورد نقد قرار گیرد؛ اما باید توجه داشت که نقد طباطبایی، نقد یک فرد یا یک کتاب نیست، بل نقد جریانی فکری است که علی رغم اقلیتش، در حال تسخیر فضای اجتماعی و فرهنگی کشور است.