جلد سوم کتاب “آینه جادو” در سه بخش تنظیم شده است. در بخش اول به مسائلی با محوریت ماهیت سینما پرداخته شده است. بخش دوم کتاب حاوی دو مقاله و یک گفت و گو درباره ی فیلم سازی مستند است که اشاره ای به تجارب نگارنده در طول سال های فیلم سازی مستندش دارد. بخش سوم مطالب اگرچه پیوند موضوعی خاصی با یکدیگر ندارند، اما هر یک نکات تازه و قابل تاملی را درباره ی سینما مطرح کرده اند. “سینما و مردم” عنوان اولین یادداشت این کتاب است که به پیوندهای تاریخی سینما و مردم اشاره دارد و حفظ این ارتباط را شرط لازم حیات سینما می داند. به اعتقاد نگارنده، سینمای ایران، بعد از انقلاب، در بازسازی خویش چشم به سینمای آوانگارد اروپا داشته و به همین علت، نتوانسته است مردم را با خود همراه کند. این یادداشت در ویژه نامه سینمایی مجله سوره، سال 1370 به چاپ رسیده است. “کدام سینما” یادداشتی است که سینمای مولف را مورد نقد قرار می دهد و از جمله پیامد های منفی آن را تولید فیلمنامه های ضعیف می شمارد. “سینما،مخاطب” شرح سخنرانی نگارنده در سمینار بررسی سینمای پس از انقلاب است که دراسفندماه سال 1370 و توسط دانشکده ی سینما- تئاتر برگزار شده است. آوینی در این فصل مجموعه مسائلی را که طی مدت فعالیت روزنامه نگاری خود در مجله ی سوره عنوان کرده بود، به شکل دیالکتیک مطرح کرده و در پایان نیز به سوالات مطرح شده توسط حاضرین در سمینار پاسخ گفته است. این یادداشت هم در ویژه نامه ی سینمایی سوره در سال 1371 به چاپ رسیده است. “سینما هنر محض نیست”، با نقد سیستم آموزشی دانشگاه ها شروع می شود. نویسنده در این فصل به ضرورت ایجاد مباحثی با محور فلسفه ی سینما در دانشگاه ها اشاره دارد و آن را یکی از اصلی ترین مسائلی مطرح می کند که در شکل گیری سینما به عنوان منشاء تحولات فرهنگی موثر است. “سینما، تکنولوژی” مصاحبه ی مجله ی فیلم با مرتضی آوینی است؛ که با محوریت ماهیت سینما و نحوه ی به کارگیری این صنعت گران، به عنوان هنری که دارای مولفه های ایرانی- اسلامی باشد، صورت گرفته است. این مصاحبه در نیمه ی اردیبهشت ماه 1371 در این مجله منتشر شده است. در فصل “نگاهی دوباره به روایت فتح” طی مصاحبه ی “کتاب مقاومت” با سید مرتضی آوینی چگونگی شکل گیری مجموعه های مستند روایت فتح و مسائل فنی آن مورد بررسی قرار گرفته است. این گفت و گو در تابستان 1370 صورت گرفته است و در شماره ی چهارم کتاب مقاومت استفاده شده است. آنچه در یادداشت “واقعیت در سینمای مستند” مطرح شده تعریف واحدی از تعابیر “واقعیت و حقیقت” است. و در ادامه به تمهیداتی اشاره می کند که برای انعکاس واقعیت در مجموعه ی روایت فتح به کار بسته می شده است. این یادداشت در اسفند 1368در مجله سوره درج شده است. “جایگاه فیلم کوتاه در سینمای ایران”، مصاحبه ای کوتاه است که آوینی در آن به شاخصه ها و تفاوت های فیلم کوتاه در قیاس با فیلم بلند اشاره کرده است. “درباره ی سینمای کودکان” هم یادداشتی است که در سوره ی دوره ی دوم، خرداد 1368 منتشر شده است