«از ندارد تا دارا» برگزیده داستان های کوتاه از علی اشرف درویشیان(۱۳۲۰) در بازه زمانی ۱۳۵۲ تا ۱۳۷۳ است.

نویسنده موضوع داستان هایش را به هنگام آموزگاری در ده تجربه و احساس کرده است. در داستان های این کتاب، زندگی فاجعه بار مردم غرب کشور با نثری روان، به شکلی صریح و گزارشی، توصیف می شود. درویشیان ضمن توجه به بیکاری و نداری مردان و صبوری زنان، به تأثیر فقر و بیماری و جهل، به کودکان توجهی ویژه نشان می دهد.