اسطوره به طور ذاتی وجهی نمادین و رمزی دارد. بیان اسطوره ها صریح و واقع گرایانه نیست، چون ترکیبی از رویاها، ناخودآگاه جمعی و کهن نمونه هاست. اما نمادین بودن اسطوره مانع از آن نیست که از واقعیت سرچشمه نگیرد. هر اسطوره، مانند رویا، ریشه در واقعیت و عینیت دارد. رویاهای ما بازتابی از واقعیت ها و عینیات روزانه اند، ولی پرداختی فراواقع گرایانه دارند. اسطوره ها به زبان رمز و نماد بهتر درک می شوند چون اسطوره باوران به آسانی رمز اسطوره را درمی یابند. این کتاب نظرات جلال ستاری را در این زمینه بیان می کند.