در دنیای داده محور، مسئله تجزیه و تحلیل منابع انسانی در مقابل تجزیه و تحلیل افراد به سرعت در حال تغییر است. سازمان‌های متعالی ممکن است به تجزیه و تحلیل افراد علاقه بیشتری نشان بدهند، اما تجزیه و تحلیل منابع انسانی همچنان برای واحدها منابع انسانی کارایی بیشتری دارد. آنچه مسلم است این است که همه سازمان ها می خواهند عملکرد کارکنان خود را بهبود بدهند، اما این امر به سادگی قابل دستیابی نیست. تصمیم گیری آگاهانه در مورد استخدام، یادگیری و توسعه، و ارتقاء کارکنان فقط با تجزیه و تحلیل داده های افراد متناسب امکانپذیر است. تجزیه و تحلیل افراد، ابزار قدرتمندی است که بهبود عملکرد را دست یافتنی می کند. همچنین تجزیه و تحلیل افراد اولین گامی است که قبل از هر تصمیم گیری در مورد افراد، برداشته میشود. یکی از دلایلی که ممکن است منجر به شکست در تجزیه و تحلیل افراد شود، این است که فرآیند جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده ها، ساده انگاشته شود.