هر کشوری دارای آداب و رسوم خاصی است که زائیده شرایط زندگی اقلیمی و فرهنگ مردم آن کشور است. در دنیای امروز برقراری ارتباط سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و حتی خانوادگی، منوط به رعایت اصول و آیین خاصی است که در اصطلاح به تشریفات معروف است. تشریفات به رغم تصور برخی نه به معنای تجمل‌گرایی و تشریفات پرستی است، بلکه نوعی آیین ارتباطی به معنای نظم‌دهی و نظم بخشی در یک نهاد و سازمان در سطوح محلی، منطقه­ای، ملی و فرا ملی است که روند فعالیت‌های هنجاری و ارزشی برخاسته از الگوهای فرهنگی منسجمی را در دستورکار قرار می‌دهد. تشریفات از اصول اولیه ارتباطات اجتماعی به شمار می‌رود که رعایت یک سری قوانین رفتاری را در بر می‌گیرد که نه تنها توسط نمایندگان یک کشور در سطح فراملی، بلکه توسط نمایندگان و کارگزاران اکثر نظام­های سیاسی و اجتماعی مختلف به اجرا گذاشته می‌شود. تشریفات متناسب با ساختار اجتماعی و فرهنگی و ویژگی‌های مذهبی و تاریخی و آداب و رسوم یک کشور به اجرا در می‌آید و فارغ از تغییرات تدریجی نیست. ضمن اینکه در برخی از آداب رفتاری اصول مشابهی وجود دارد، فراگیری رعایت اصول در تشریفات، آداب و الگوهای منظم و همگانی را در قالب‌های منسجم و در سطح دستگاه‌ها و سازمان­های رسمی و غیر رسمی به ارمغان می‌آورد.