پان تورانیسم به عنوان یک فراخوان سیاسی جهت اتحاد ترکان جهان، حرکتی نسبتا جدید و متاخر است؛ زمینه های فکری اش در اوایل قرن بیستم فراهم شد و در خلال مراحل پایانی جنگ اول جهانی در یک برنامه عملی جهت توسعه طلبی ترکان عثمانی به سمت ایران، قفقاز و آسیای میانه تبدیل شد؛ فراخوانی که به رغم افت و خیزهایی چند، هیچ گاه از افق سیاسی ترکیه خارج نشد و امروزه نیز شاهد دور جدیدی از آن هستیم. کتاب حاضر، به قلم « زاره واند » نام مستعار « زوان و وارتوهی نعلبندیان »، یکی از نخستین و جامع ترین پژوهش هایی است که در اندک زمانی بعد از دور اول فراز و فرود این حرکت در اواسط دهه 1920 میلادی منتشر شد.