اصحاب اندیشه بر این باورند که توکویل بزرگ­ترین اندیشمند لیبرال دوران است، چرا که از جهت قدرت تحلیل و وسعت نظر از نخستسن پژوهندگانی است که امروزه به آنان “عالم علم سیاست” می­گویند. پس بیراه نیست که او را پدر فلسفه­ی سیاسی معاصر خود خوانده­اند. توکویل اندیشمندی است که نظر منتسکیو را دایر بر تفکیک قوای سیاسی با سیر دموکراتیک تحول اجتماعی پیوند داد. توکویل نهادهای لیبرال را که همانا آزادی است قوام بخشید. امروزه­ همه­ی کسانی که علیه درازدستی­های حکومت اعتراض می­کنند و مایل به تاسیس “دموکراسی مدنی”اند این گفته­ی او را پیش چشم دارند: «آنچه اهمیت دارد و باید با آن جنگید نه هرج و مرج است و نه استبداد، فقط بی­قیدی و بی­تفاوتی مردم است که منشا بروز هرج و مرج یا ظهور خودکامگی می­شود.»