نویسندگان کتاب انسان شناسی اجتماعی و فرهنگی در قسمت “درآمدی بسیار کوتاه” به این موضوع اشاره می کنند که در این کتاب بیشتر بر مفاهیم انسان شناسی و نوع نگاه انسان شناسان به آموخته هایشان تأکید کرده اند تا بر داده ها و کشفیات انسان شناسان. از نگاه این دو نویسنده انسان شناسی حاصل تلاقی سفرهای اکتشافی اروپاییان، استعمار و علوم طبیعی است و قوم نگاری تنها مولفه ای است که انسان شناسی را از دیگر علوم اجتماعی متمایز می کند. پیتر جاست و جان ماناگن که به ترتیب در میان قوم دودونگوها در اندونزی و میستک های سانتیاگونویوئو در مکزیک به پژوهش و قوم نگاری دست زده اند تجربیات و مثال های گوناگونی را از پژوهش هایشان در فصول مختلف کتاب برای فهم بهتر آنچه که در مورد انسان شناسی اجتماعی و فرهنگی مطرح کرده اند، بیان می کنند.