چارچوب نظری کتاب حاضر, چند رشته‌ای است. ایدئولوژی و گفتمان مفاهیمی نیستند که بتوان تنها در یک حوزه به طور مناسب به مطالعه آنها پرداخت؛ این دو باید در همه رشته‌های علوم انسانی و اجتماعی تحلیل شوند. اما ما این رشته‌های بالقوه بسیار زیاد را به سه شاخه اصلی تقلیل خواهیم داد؛ مطالعه گفتمان, شناخت و جامعه. بنابر این کاربرد زبان, متن, گفتار, تعامل زبانی و ارتباط تحت عنوان گسترده «گفتمان» مطالعه خواهند شد. ابعاد ذهنی ایدئولوژی‌ها, نظیر ماهیت‌شان همچون ایده‌ها یا باورها, روابط‌شان با عقاید و دانش, و وضعیت شان به عنوان بازنمایی‌های مشترک اجتماعی, همه ذیل عنوان «شناخت» جای می‌گیرند. و ابعاد اجتماعی, سیاسی, فرهنگی و تاریخی ایدئولوژی‌ها, ماهیت گروهی آن‌ها و به ویژه نقش شان در باز تولید یا مقاومت در برابر سلطه ذیل عنوان گسترده جامعه بررسی خواهند شد. توجه داشته باشید که این تمایزات مفهومی تنها در تحلیل و در عمل است. البته هم‌پوشی هم بین آن ها دیده می‌شود؛ مثلا گفتمان بخشی از جامعه است و بنابر‌ این ایده های مشترک اجتماعی اعضای گروه قلمداد می‌شود. ما به این تمایز قائل‌ایم چون که مفاهیم, نظریه‌ها و روش‌های تحلیل این سه حوزه تحقیقاتی تا حدودی متمایز هستند.