رفتاردرمانیِ شناختی در نظر اول پیچیده می‌نماید، امّا به هیچ وجه این‌گونه نیست. دکتر آرون تی‌بک در دهه 1960 این روش درمانی را ابداع کرد. این روش که مورد تأیید مقام‌های آگاه در روان‌درمانی قرار گرفته است، برای درمان انواع گوناگونی از اختلال‌های روانی، مانند افسردگی، اضطراب، اختلال وسواس فکری عملی و نیز بی‌خوابی مورد استفاده قرار می‌گیرد. وقتی احساس می‌کنید که همه اختیارهای خود را از دست داده‌اید، این روش شما را در موقعیت اختیار داری قرار می‌دهد. وقتی به ابزارهای این راهکار پی ببرید، برای همه مدت عمر با شما باقی می‌ماند و، در نتیجه، در هرجا و در هر اوضاع و احوالی می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید.

رفتاردرمانی شناختی یکی از مؤثرترین روش‌های درمانی برای از میان برداشتن مشکلات خواب است که توانایی شما را برای رسیدن به بهبود افزایش می‌دهد، سبب می‌شود شب‌ها کمتر از خواب برخیزید و بیشتر و طولانی‌تر بخوابید. در ضمن پژوهشی که در امریکا صورت گرفت، دو سوم بیمارانی که با بی‌خوابی روبه‌رو بودند، با استفاده از روش رفتاردرمانی شناختی بهبود یافتند.

از همه این‌ها مهم‌تر رفتاردرمانی شناختی از نظر زمان کارآیی فراوانی دارد. مجبور نیستید از روش درمانی‌ای استفاده کنید که سال‌ها به درازا می‌کشد. در اینجا، مهم این است که به احساس خود در لحظه اکنون توجه می‌کنید و به اینکه پیش‌تر بر شما چه گذشته است کاری ندارید.

موضوع مهم در رفتاردرمانی شناختی این است: آنچه شما درباره موقعیت یا رخدادی تفسیر می‌کنید، در افکار، احساس‌ها و رفتارتان تأثیر می‌گذارد. این تأثیرگذاری هم در زمینه جسمی است و هم در زمینه احساس.