بازی های روانی شبیه بازی های دوران کودکی نیست بلکه بیشتر مانند فعالیت های فکری هم چون شطرنج یا درست کردن پازل است. در هر بازی، انگیزه، تغییر نقش و پاداش، قابل پیش بینی است. البته هیچ گاه دو بازی مانند هم نمی شود. معلم یا والدین آگاه می توانند تغییر نقش های افراد را کشف و آن ها را کنترل کنند. در این کتاب با آوردن مثال های عینی، درباره برخی از بازی هایی که در کلاس اتفاق می افتد و نیز درمورد تغییر نقش در بازی و متوقف کردن آن بحث می شود. بازی های روانی در چهار دسته، بازی های دردسرساز، بازی های تحقیرآمیز، بازی های فریبنده و اغواکننده و بازی های معلمان گنجانده شده است.