در کتاب حاضر شرحی از آرا و اندیشه های فلسفی “مارتین هایدگر “( 1889 1976)، فیلسوف شهر آلمانی، با اشاره به آثار و تالیفات وی فراهم آمده است .مترجم در بخشی از مقدمه خویش درباره هایدگر می گوید” :هایدگر وجود موجودات را به منزله بیناد هستی آنان درمی یابد و بیش از نیم قرن می کوشد تا به تامل و تفکر درباره این بنیاد بپردازد .کلماتی چون :آلثیا، وجود، انفتاح، آشکارگی، حقیقت، نامستوری و ظهور جملگی واژگانی هستند که به جای هم می نشینند و به امر یگانه ای دلالت می کنند و به اعتبارهای مختلف برای حقیقت واحدی به کار می روند که هایدگر ما را به تفکر درباره آن فرا می خواند…هایدگر می کوشد تا هر چیز را بر مبنای این بنیاد دریابد و حضور این بنیاد را در هر چیزی آشکار کند .وی سعی دارد تا موجودات را در پرتو روشنایی وجود دریابد و وجود را در آینه موجودات ببیند . به همین دلیل وقتی از آن چه هست سخن می گوید، این تعبیر در آن واحد هم به وجود و هم به موجود دلالت می کند .این ابهام نه ناشی از زبان ظاهرا تار و کدر هایدگر بلکه برخاسته از ذات همان حقیقتی است که موضوع اصلی پژوهش او را تشکیل م دهد…آن چه به تفکر هایدگر اصالت و یگانگی خاصی می بخشد، عبارت اند از :این که در نحوه تفکر وی تمنایی پر شور و جست و جویی زنده و بی قرارانه با قدرت تحلیل و دقت نظری کم نظیر گردآمده است .ما در آثار هایدگر قدرت استدلال و تحلیل کانتی را به وضوح می بینیم…هایدگر در باب خدا و مسئله الوهیت چنین گفته است :نام تو را بر زبان می آورند بی آن که تو را بخوانند و من خواهانم که تو را بخوانم بی آن که بتوانم نامت را بر زبان آوردم .”عناوین برخی از مطالب کتاب به این قرار است” :تاثیر هایدگر”، “سیر تحول اندیشه هایدگر”، “محورهای اصلی تفکر هایدگر (پرسش از حقیقت یا الثیا)”، “افق زمان”، “هنر و الثیا”، “حیث انسانی آدم”، “تفکر، زبان “و “موضوع تفکر .”