ادبیات برای من در حکم حرفه نیست… حقیقت آن که من برای ادبیات-به صورت یک اسم خاص- سر سوزنی ارزش قائل نیستم؛ تنها چیزی که مرا به خودش می کشاند جستار (و گاه یافتن) خودم در دست و پنجه ای است که با کلمات نرم می کنم و گاه به صورت چیزی به نام کتاب پدیدار می شود… من سرگرم نوشتن کتاب هایم بوده ام، که با همان سیر تکاملی ادبیات ظاهر شده اند؛ یعنی که ابتدا از شعر شروع کرده ام و سپس به نثر روایی پرداختم… و سرانجام در این عرصه شخصی ترین شیوه ی ممکن را تدبیر و ابداع کردم که آن بنا به عقایدی که بدان ها ارج می نهم و از خود من مایه گرفته اند از طریق طنز به جست و جوی عشق رفتن است…