جامعه توده ای، هر جامعه ای در عصر مدرن است که دارای فرهنگ توده ای و نهادهای اجتماعی غیرشخصی و در مقیاس بزرگ باشد. جامعه توده ای «جامعه ای است که در آن رفاه و بوروکراسی، پیوندهای اجتماعی سنتی را تضعیف کرده است».توصیفات جامعه به عنوان یک «توده» در قرن نوزدهم شکل گرفت و به گرایش های همسطح در دوره انقلاب صنعتی اشاره کرد که ارزش های سنتی و اشرافی را تضعیف کرد.در کار نظریه پردازان سیاسی اوایل قرن نوزدهم مانند الکسیس دو توکویل، این اصطلاح در بحث های مربوط به نگرانی های مفید در مورد تغییر در بدنه سیاست جهان غرب که پس از انقلاب فرانسه بیان شد، استفاده شد. چنین نگرانی های نخبگان تا حد زیادی بر “استبداد اکثریت” یا حکومت اوباش متمرکز بود.جامعه توده ای به عنوان یک ایدئولوژی را می توان تحت سلطه تعداد کمی از نخبگان به هم پیوسته دانست که شرایط زندگی بسیاری را کنترل می کنند، اغلب از طریق متقاعد کردن و دستکاری. این امر نشان دهنده سیاست نظریه پردازان جامعه توده ای است – آنها طرفداران انواع نخبگان فرهنگی هستند که باید نسبت به توده ها ممتاز و ارتقا پیدا کنند و برای خود مدعی معافیت و رهبری توده های گمراه هستند.از آنجایی که نوآوری های تکنولوژیکی به دولت اجازه گسترش داد، اندازه و اهمیت دولت متمرکز افزایش یافت. از آن زمان، دولت مسئولیت حوزه‌های بیشتر و بیشتری از زندگی اجتماعی را بر عهده گرفته است: مدرسه، تنظیم دستمزد و شرایط کار، ایجاد استانداردهایی برای انواع محصولات، و ارائه کمک‌های مالی به سالمندان، بیماران و بیکاران. در یک جامعه توده ای، قدرت در بوروکراسی های بزرگ مستقر است، و مردم در جوامع محلی کنترل کمی بر زندگی خود دارند.