خواب با چشمان باز اولین مجموعه داستان ندا کاووسی فر مشتمل بر چهارده داستان است. او پیش از این رمان نوجوان سه ترکه بر دوچرخه: من، میمون و پدر را در کارنامه اش دارد. داستان های مجموعه ی خواب با چشمان باز عمدتا در فضاهای فراواقعی در مرز میان خواب و رویا، در سایه روشن عقل و جنون رخ می دهند. در این مجموعه نویسنده توانسته است با قرار دادن شخصیت هایی متفاوت در فضایی فراواقعی، متکی بر عناصر بومی و محلی، جهان معنایی ویژه ی داستان هایش را پایه ریزی کند. شخصیت های این مجموعه در جهان خود تنها و محصور و از ایجاد ارتباط باهم ناتوان اند. شخصیت های مرگ اندیش و مرگ باور که در جدال با رنج ناشی از وضعیت فناپذیر خویش و غلبه بر جهان تیره وتار نیستی به هر دست آویزی چنگ می اندازند اما به نظر می رسد که نیستی قصد دارد، همچون گردابی تمامی امکانات شان را به درون کشد. زبان برای آن ها نه وسیله ی ارتباط و کشف روابط انسانی که عامل ایجاد سوء تفاهم است. هر کس در جهان دیگری بیگانه و معاند محسوب می شود و باید از آن حذف شود. چنین است که دو خواهر در داستان «شست دالی»، همان قدر با یکدیگر بیگانه اند که دو برادر در داستان «فصل شکار». رابطه ی زن و مرد داستان «محاق»، همان اندازه سترون است که زن و مرد داستان «لاک پشت». شخصیت داستان «خوشبختی ذوزنقه ای» همان اندازه از ایجاد ارتباط مجروح و آسیب دیده است که زن در داستان «ایستگاه هشتم». آدم های این مجموعه شاید از رویارویی با مرگ یا ایجاد ارتباط با دیگران زخم خورده و آسیب دیده اند اما این رویارویی با مرگ نه تنها آن ها را به حضور معنادارشان در جهان هستی آگاه کرده است که همچون فانوس، نوری از آگاهی بر دنیای اطراف شان افکنده است و گستره ای از جهان معنا را به روی شان گشوده است. به نظر می رسد نویسنده توانسته است در این مجموعه از خلال روایت یک موقعیت ویژه ی داستانی نه تنها تعارضات و تناقضات درونی و بیرونی آدم های داستانش را به مخاطب نشان دهد بلکه به مدد عنصر قصه گویی، مخاطب را تا پایان با خود همراه کند.