«معنای زندگی چیست؟» پرسشی است که مدت ها نزد فیلسوفان غربی مهجور افتاده بود، اگرچه عموما آن را بیانگر دغدغه هایی می شمرند که بسیاری از افراد دربارۀ زندگی، عموما، و زندگی خود، خصوصا، احساس می کنند. کتاب در جست وجوی معنا به دو موضوع عمده می پردازد: نخست، واقعیت هایی دربارۀ زندگی، مانند مرگ و فقدان هدف نهایی و شیوع رنج، که ممکن است به نظر برسد زندگی را بی معنا می کنند. دوم، خودشکوفایی و اینکه چگونه و به چه معنا می تواند آرمانی رضایت بخش یا سازوار باشد. اسوالد هنفلینگ پاسخ ها و رویکردهای مختلفی را به این مسائل و موضوعات برمی رسد. آیا دین می تواند پاسخی به دست دهد؟ آیا اصلی بنیادین وجود دارد که بر طبق آن بتوان ادعا کرد زندگی مقدس است؟ آیا زندگی ما باید بر طبق امیال و در پی خوشبختی باشد؟ آیا چیستی ما را جایگاه مان در جامعه تعیین می کند؟ آیا تمسک به ماهیت انسانی را باید «دروغ باوری» شمرد و رد کرد؟