نگارنده در این پژوهش، بر پایه ادبیات “عربی زبان “سده‌های هشتم و نهم میلادی، ادبیات ایران را حلقه رابط میان ادبیات فارسی دوره ساسانی و ادبیات دری معرفی می‌کند .وی معتقد است که در پی بررسی و مطالعه شمار بسیاری از گلچین‌ها و یادگاری‌های نوشتاری و ادبیات زندگی‌نامه‌ای سده‌های میانی میلادی، نقش ایرانیان در رشد ادبیات عربی زبان سده‌های هشتم و نهم میلادی کاملا آشکار است ;از همین رو وی با مثال‌ها و شواهد متعدد از متون عربی این دوره، میزان تاثیر فرهنگ ایرانی و سنت‌های ادبی پیش از اسلام بر موضوعات و شکل شعر ادبیات به ویژه ادبیات ایرانی که به زبان عربی در دوره مورد نظر نگارش یافته‌اند، سخن می‌گوید .مباحث اصلی کتاب از این قرار است” :نقش ایرانیان در ادبیات عربی زبان سده‌های 3-2ق/ 9 – 8م”، …”انگیزه‌های شعوبیان در شعر عربی زبان سده‌های 2 3ق/ 9 – 8م”، “اجزای ایرانی شعر عربی زبان 2 3ق/ 9 – 8م”، “سنت ایرانی و شعر عاشقانه عربی زبان”، “سنت ایرانی و خمریات عربی زبان”، “سنت حماسی ایرانی و تجربه شعر حماسی به زبان عربی .”