“این مجموعه شامل سیزده داستان کوتاه است که به سبک نو نوشته شده است. در دومین داستان (دو پله گودتر)، گوشه ای از محله ای قدیمی، همراه با فقر، اعتیاد و مانند آن به تصویر کشیده می شود. در بخشی از این داستان آمده: “…. آن روزها افسر جوان حکم ماموریتی داشته که از پایتخت راهی شده، اما حالا گمان می کند انگار آمده پری جان را ببیند. می داند روز اول برای گردش پا گذاشته زیر دالان، اما بعد از یک روز بارانی حتی خودش هم نفهمیده برای چه کاری از صبح تا غروب توی دالان های باباطاهر پرسه می زند… افسر جوان که حالا دیگر نشانی از جوانی ندارد، با اونیفورم نظامی که هنوز هیچ کس نفهمیده چه رنگی است، پیچیده در پتویی سرخ، دو پله گودتر از پل می نشیند و شب های تاریک از برق لبه کلاه و آتش گل انداخته سیگارش شناخته می شود”.”