چامه‌ی خاقانی با ردیف برافکند که در این دفتر آن را به نام نخستین واژه‌هایش رخسار صبح خوانده‌ایم، از استوارترین و شیواترین و پر رمز و رازترین سروده‌های این سخنور پیچیده اندیش و آرایه پرداز و زبان‌آور است. آشنایی با آن، کلیدی است برای راه یافتن به جهان اندیشه‌های پیچ در پیچ و دیرآشنا و دشواریاب خاقانی، که چنان به جستجوی تازگی و طرفگی و شگفتی می‌رود که گاه خواننده، ناتوان از همپویی و همسویی با سخنور سترگ، از پای می‌افتد.