بسیارند کسـانی که می‌ انگارند شاهنـامه متنی است ساده و به دور از پیچش که آسان می‌ توان به نهفته‌های آن پی برد، و این گمان زاده‌ ی زبان روشـن و روان استـاد توس، و شعر درخشـان و آیینه‌ وار او است. نویسنـده در ایـن کتـاب بر آن اسـت که اگـر از دید «ژرفاشنـاسی» و «نهادشناسی» شاهنامه را بنگریم، یکی از پیچیده‌ ترین و رازآمیزترین متن‌ هـا در ادب پـارسی، و شاید ناشنـاختـه‌ ترین آن‌ هـا، اسـت. این پیچیدگی از سرشت و ساختار اسطوره‌ ای شاهنامه مایه می‌ گیرد و در هر یک از جستـارهای این دفتـر کوشـش می‌ شـود دریچـه‌ ای به این جهان اسطوره‌ ای گشوده شـود تـا بـر گوشـه‌ ای از مازهـای تودرتوی آن روشنایی افتد.