رسانه‌ها در روزگار اکنون، جایگاهی مهم در زیست ادراکی و حیات فردی و اجتماعی انسان‌ها یافته‌اند و به عنوان میانجی میان انسان و جهان، دارای وجوهی از کنشگری و عاملیت هستند. معمولا «چیستی رسانه» و اهمیت ابعاد تکنولوژیکی آن، در پس تزاحمات محتوایی، سیاسی، سازمانی و غیره، پنهان و مغفول می‌ماند و آنچه از رسانه در افواه عمومی و حتی حوزه‌های تخصصی، جاری است بیشتر به چالش‌ها و برون‌دادهای ملموس و روزمره‌ی آن‌ها مربوط است و نه «خود رسانه». پرسش اساسی این است که ابعاد تکنولوژیک رسانه، در کنش‌های معنایی آن، چگونه ظهور می‌یابند؟ و سوال مشخص‌تر اینکه برداشت، فهم و ادراک کلی انسان از جهان که همانا «تصویر جهان» می‌خوانیم‌اش، در فرایند کنشگری ابعاد تکنولوژیک رسانه، که از آن به «رسانه‌گری» تعبیر می‌کنیم، چه تغییراتی می‌کند؟