مسئله ی فضا و نور از دیرباز یکی از مهم ترین دلمشغولی های معماران بوده است. از بارومینی تا زومتور، نور را ارج نهاده اند و سعی کرده اند مکان هایی را برای زیست انسان ها برپا کنند که احترام به احساسات و فهم انسانی در آنها موج بزند. «پیتر زومتور» معمار و اندیشمند برجسته ی سوئیسی، به واسطه ی فهم عظیمش نسبت به مصالح و چگونگی کاربست آنها در راه رسیدن به بهترین نور و فضا در معماری هایش، همواره زبانزد بوده و تحسین شده است. کتاب «رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور» قصد دارد با رجوع به آرای پدیدارشناسان از یک سو و کنار هم قرار دادن مجموعه ی از بهترین نوشته های منتشر شده پیرامون شیوه و نتیجه ی کار این معمار بزرگ دوران ما، مخاطبان را به عمق نگاه، درک و فرایند پدیدارشناسانه و شهودی او نسبت به همه ی عناصری که فرم و اندیشه ی معماری اش را می سازند، برساند. در کتاب «رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور» مجموعه ی از آرای متفکران پدیدارشناسی و تاثیر آنها بر ادبیات و اندیشه ی معماری نیز گردآمده است که به فهم بهتر نظرگاه زومتور کمک شایانی می کند. در پایان کتاب نیز مقاله ی درخشان «حضور در معماری: هفت مشاهده ی شخصی» نوشته ی زومتور گنجانده شده که عمق درک او از پدیدارشناسی و کاربست تجربه ی انسانی حاصل از آن در معماری را نشان می دهد.