“ماروین زونیس” نویسنده کتاب “روانشناسی نخبگان سیاسی ایران”در مصاحبه با 170 ایرانی فعال سیاسی فاش می کند که سیاست در ایران مبتنی بر روابط بین فردی است و با توجه به مسائل مربوط به آن مشخص می شود. وی سپس اهمیت این ویژگی ها را برای توسعه آینده ایران ارزیابی می کند. منظور ما از قدرت سیاسی یک رابطه درون فردی است آن چنان که رفتار سیاستمدار، رفتار یک سیاستمدار دیگر را تغییر دهد. منظور از رفتار هر نوع تغییر در وضعیت و پایگاه فرد است در یک زمان تا زمان دیگر … این بررسی نشان می دهد که مجموعه بسیار کوچکی از متغییرهای معنی دار ناشی از روابط درون فردی وجود دارد که جوهره سیاست ایران را تشکیل می دهد. در این تحقیق چهار اصل بدبینی سیاسی، بی اعتمادی، شخصی، عدم امنیت آشکار، و بهره کشبی میان فردی یک جهت گیری منش شناختی عمومی را به ما ارائه می دهد که زمینه رفتار نخبگان سیاسی را تعیین می کند. این کتاب در ابتدا در سال 1971 منتشر شد. .ماروین زونیس نویسنده این کتاب با اهمیت یک اقتصاددان سیاسی آمریکایی بود که بر سیاست و تاریخ خاورمیانه متمرکز بود و استاد ممتاز در دانشکده بازرگانی دانشگاه شیکاگو بود، جایی که دوره‌هایی را در مورد سیاست بین‌المللی تدریس می‌کرد. اقتصاد، رهبری و تجارت الکترونیک. او اولین استاد دانشکده بازرگانی بود که دوره ای در زمینه فناوری های دیجیتال تدریس کرد..