اگرچه در چند دهة گذشته تلاشهای خوبی در قالـب مقـالات پژوهشـی و نیـز کتـابهـای تخصصـی صورت گرفته است تا ابعاد جدیدتری از روشهـای تحقیـق بـه جامعـة هـدف معرّفـی شـود تـا بتواننـد تحقیقات دقیقتر و با صحت داده ای و در نتیجه یافته های با اعتماد بالاتری را انجام دهند، امـا خلائـی در دستیابی محقّقان به مهمترین زوایای کاربردی و عملیاتی روشهـای تحقیـق، بـه ویـژه در بعـد پیمایشـی وجود داشت. درواقع، روشهای تحقیق به عنـوان یـک علـم امـروزه در مطالعـات و پـژوهش هـایی کـه میخواهند بسترسازیهای لازم را برای ایجـاد داده هـاو یافتـه هـا بـرای سیاسـتگـذاری ایجـاد نماینـد، اهمیت دو چندان یافته است. این مسـئله در مطالعـات پیمایشـی از حساسـیت بـالاتری برخـوردار اسـت، به نحوی که محقّق باید مجهز و مسلّط به اصول اولیة تحقیق و نیز گامهای عملیاتی آن باشد.