استفاده از عنوان “ریشه های آلمانی” برای مجموعه ای از مقالات لئواشتراوس که به نوعی در باب آلمان و متفکران المانی است، احتمالا باید دلیلی داشته باشد. اگر بخواهیم به اشتراوس وفادار بمانیم، چنین دلیلی نمی تواند نزدیک ترین دلیلی باشد که به ذهن مخاطب امروزی متبادر می شود، یعنی مقالاتی که می توان از طریق آن ریشه های فکری لئواشتراوس، یا زمینه های فکری آن را به لحاظ تاریخی فهم کرد. اگر چنین مسیری، به عنوان نزدیک ترین دلیل، مبنا قرار گیرد، آنگاه از همان آغاز، برای آنانی که امکان فهم تفکر لئواشتراوس را در نفس خود مهیا می دارند، راهی خطا پیموده شده است. ارائه ی تعبیری تاریخی گرایانه از این عنوان، یک نقض غرض اساسی است. اما انتخاب چنین عنوانی برای این مجموعه مقالات، کاملا هم با این نزدیک ترین دلیل، بی ارتباط نیست، درواقع این نزدیک ترین دلیلی است که می تواند به نحوی سلبی خواننده را به آن سوی دلیل اصلی، رهنمون گرداند: “ریشه ها به عنوان مفهومی که حامل حکایت “گسست” لئواشتراوس از آلمان (این “پیشروترین کشور در جهان به لحاظ فکری”) و “گسستن” از آن است. بدین ترتیب ده گفتاری که مجلد پیش رو را تشکیل می دهند. می بایست داستان این سفر فکری را برای خواننده ی سمج و پرحوصله بازگو کنند. این مجموعه مقالات با “گسست” لئواشتراوس از نتایج اجتناب ناپذیر فلسفه ی نیچه آغاز می شود و با “پیوست” او به فلسفه ی سیاسی نیچه به اتمام می رسد.