انقلاب سال های 1978 و 1979 (1357) و پیامدهای آن برای نخستین بار در خلال 25 سال توجه وسیع همگانی، همراه مقدار زیادی سرگردانی و ابهام را نسبت به ایران جلب نمود. این انقلاب حتی با الگوها وانتظارات کسانی که به نسبت خوبی از اوضاع ایران مطلع بودند نیز سازگار نبود. در کجای عالم قبلا دیده شده بود که رهبر یک مذهب جا افتاده به عنوان سردمدار پرشور و پرآوازه یک انقلاب علیه یک حاکم سلطنتی ظهور نماید. حاکمی که مدعی حقانیت خود و پیوندش با گذشته ملی سرزمینش و حقانیت برنامه های اصلاحی خود بود. در کجا قبلا کسی دیده بود که حکومتی مجهز به میلیاردها دلار تسلیحات نظامی، نیروهای مسلح، پلیس مخفی و آشکار که قاعدتا همه آنها نیز آماده استفاده بودند، این چنین در مواجه به شورش های متناوب، تظاهرات همگانی و وسیع و اعتصابات از پای درآید؟