عصر ما عصر دانش و آگاهی است. ما در زمانه ای به سر می بریم که هماهنگی با شتاب تغییرها و پیچیدگی های آن دانایی و آگاهی بسیار می طلبد. بالا بودن سطح دانایی و آگاهی ما را توانا می کند و توانایی برخاسته از دانایی بهزیستی مردم و پیشرفت کشور را به ارمغان می آورد. از ضروری ترین آگاهی ها، آگاهی از تاریخ کشور و تلاش برای دانستن درسهای آن است. تاریخ ایران با سربلندی ها و زبونی ها، خردمندی ها و بی خردی ها سرشار از درس های است که می تواند ما را به سرنوشت بهتر رهنمون شود. این درسها سرمایه ملی ما و کوشش برای فراگیری آن وظیفه ملی است. دودمان صفویان در تاریخ ایران بعد از اسلام از بیشترین اهمیت برخوردار است. ایران پس از سده ها استیلای بیگانگان در زمان شاه اسماعیل اول، بنیانگذار این دودمان دارای وحدت سیاسی گردید و مذهب شیعه دوازده امامی مذهب رسمی کشور اعلام شد. هر دو رویداد برجسته که سرنوشت مردم ایران را به گونه دیگری رقم زد آثار آن تا به امروز همچنان پایدار مانده است. لازم است از چگونگی این دو رویداد مهم تاریخ ایران، تاثیر آن در ایران و ایرانی و همچنین پیامدهای آن، به ویژه برپایی رابطه گسترده با کشورهای اروپایی آگاه شویم. همت کنیم تاریخ ایران را بخوانیم.