جلال‌الدین محمد بلخی که بعدها به عنوان جلال‌الدین رومی اشتهار یافت او بزرگترین شاعر عرفانی مشرق زمین و در عین حال بزرگترین سخن‌پرداز وحدت وجودی تمام اعصار گشت. گویند هنگامیکه پدرش زادگاه خود شهر بلخ را ترک می‌کرد، از عمر پسر کوچکش جلال‌الدین بیش از پنج سال نگذشته بود. مولانا پس از گذراندن مدتی درحلب وشام که گویا مجموع آن به هفت سال نمی‌رسد به اقامتگاه خود، قونیه رهسپار شد.