این کتاب به معرفی مکتب عرفانی “اوشو” یکی از مکاتب صوفیگری در هند اختصاص دارد که دربرگیرنده ی عقاید شخصی به نام “باگوان شری را جنیش” معروف به “اشو” است؛ ضمن آن که در آغاز شرح مختصری در باب تفاوت های مکتب عرفانی “اوشو” و اسلام فراهم آمده است. به تصریح مترجم: “عرفان اشویی که برخاسته از تجربه های عرفانی انسانی است …، انسان را جایگزین خدا کرده و همه ی تکامل ها و دگرگونی ها و بی حدنمایی ها و بی زمانی و بی صورتگری و … را به پای انسان می چسباند … آن چه در عرفان اشویی برای انسان مذهبی و الهی ترسیم می شود، خوف است و دغدغه و دلهره … در عرفان اشویی، پیوسته سرگردانی بر انسان حاکم است، زیرا اشو معتقد است که شیطان قدرت گمراه کردن انسان را ندارد، خداوند هم قدرت هدایت انسان را ندارد … در مکتب اشو، دانش مانع از شناخت است، یعنی علم طبیعی انسانی با شهود عرفانی تنافی آشکار دارد … و بالاخره مراحل مراقبه در مکتب اشویی پنج مرحله است که بسیار ابتدایی و حتی دور از انتظار یک مکتب دینی است … این پنج مرحله عبارت اند از: 1- هنگام بیدار شدن از خواب، نفس عمیق بکشید. 2- کم تر بخورید. 3- تمرکز حواس داشته باشید. 4- خود را از دیدن و شنیدن و حرف زدن با کسان محروم نمایید. 5- افسردگی را از وجودتان بیرون کنید”.