این کتاب یکی از جامع ترین مقالات سینمایی سید مرتضی آوینی در باب ماهیت سینما است که در اواسط سال ۱۳۷۱ نوشته شده است. او در این مقاله به اهمیت قصه و قصه گویی در سینما، تفاوت قصه در دنیای گذشتگان و جهان مدرن، نسبت سینما با هنرهای دیگر از جمله رمان، نقاشی و موسیقی، اقتضائات سینما و رابطه ی آن با مخاطب و موضوعات اساسی دیگر می پردازد و با دقت و ظرافت نظریات خود درباره ی سینما را به شکلی منظم بیان می کند. عالم هیچکاک به تعبیری دربردارنده ی منظومه ی فکری آوینی در باب سینما است.