عشق خداوند به آدم نه آغازی دارد و نه انجامی اگر او عاشق ایشان باشد،عشق گذرا نیست زیرا او جاودان است و بنابراین با این هبوط آدمی در عالم جسمانی در این عشق تغییری حاصل نمیشود.عشق او دائم است.عشق آگاهی آدمی است که در فراز و فرود است.عشق آدمی به خدا آغاز دارد و بی انجام است.بسیاری از خلق بر اینکه او مقصود عشقشان است،آگاه نیستند،این اثر را میتوان منتخب متون فارسی و عربی چهارم و پنجم قمری (دوازدهم و سیزدهم میلادی)درباره عشق الهی در نظر گرفت که به وسیله ویلیام چیتیک،محقق و عرفان پروژه مشهور آمریکایی نوشته شده است.