این کتاب در قالب مجموعه یک‌صد جلدی داستان‌های برگزیده این جایزه ادبی مهم که در طول یک قرن گذشته برگزار شده است منتشر و در جریان ترجمه تمامی این مجموعه در انتشارات کتاب نیستان، ترجمه شده است. «عمیق» شامل هفت داستان کوتاه است که به انتخاب «لری دارک» در این کتاب قرار گرفته است و در میان نویسندگان آن اسامی قابل توجهی همچون جورج ساندرز که در سال جاری برنده جایزه ادبی من بوکر بوده است و نیز آلیس مونرو برنده جایزه نوبل ادبیات و ملقب به ملکه داستان کوتاه نیز به چشم می‌خورد. این آثار از میان داستان‌های انگلیسی منتشر شده در مجلات ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۰۰ توسط دارک و گروه داوران انتخاب شده است. وی در مقدمه دقیقی که بر این کتاب نوشته، با اشاره به اینکه سعی کرده در این مجموعه به سراغ آثار و متون غیر منتظره برای مخاطب خود برود و او را با بهترین و بی‌نقص‌ترین داستان‌های کوتاه که ویژگی خاصی نیز دارند مواجه کند. به گفته دارک که سرویراستار این کتاب نیز به شمار می‌رود، کتاب آثار منتخب جایزه ا. هنری در سال ۲۰۰۱ از انتخاب و انتشار داستان‌های بسیار کوتاه به سمت انتخاب و انتشار داستان‌های بلند یا به اصطلاح نوولت رفته که مجال بیشتری برای کشف ایده‌ها و نیز بسط طرح داستانی و روایت دارد. از سوی دیگر مشتاقان به داستان کوتاه با نگاه به داستان‌های این کتاب می‌توانند در معرض مواجهه با گرایش تازه در نگارش داستان کوتاه در جهان قرار گرفته و خود را نیز طبع‌آزمایی کنند. در میان ویژگی‌های منحصر به فرد این داستان‌ها که در نخستین سال آغاز قرن بیست و یکم نوشته شده می‌توان به وجه مشترک جنایت و خشنوت به عنوان پدیده‌های اجتماعی تاثیرگذار در قرن بیست و یکم در این آثار اشاره کرد که نشان دهنده این نکته است که نویسندگان جدی در دنیا نمی‌توانند چشم خود را بر واقعیت‌های مهم اجتماعی جامعه خود ببندند. از سوی دیگر نوع نگاه خاص و همه‌جانبه نویسندگان این مجموعه به موضوع جرم و جنایت منجر به خلق نگاهی تازه و پرمخاطره و البته تامل‌آفرین و هیجان‌برانگیز بر این پدیده شده است که انتشار آنها در کنار هم در قالب یک کتاب بسیار قابل توجه است. برپایه این نکته مجموعه داستان «عمیق» را می‌توان یکی از نقاط عطف در تأثیر و تأثیر ادبیات و جامعه نوین آمریکایی و فراتر از آن فرهنگ آمریکایی به شمار آورد. نقطه عطفی که نشان می‌دهد لایه‌های زیرین روان در فرهنگ و ادبیات غرب از چه پدیده‌ها و آبشخوری و به چه شیوه‌ای تغذیه شده و نگاه نویسندگان برای پردازش آنها تا چه اندازه بکر و گاه تأثیرگذار به مانند خود آن پدیده است. از این منظر می‌توان این آثار را به مانند رسانه‌ای برای باز نمایی فرهنگ غربی در آستانه غرب بیستم مورد کنکاش قرار داد.