قوّۀ قاهره در اصطلاح علم حقوق، حادثه ای ناگهانی است که قابل دفع نباشد و مانع از اجرای تعهّد شود. این حادثه به دلیل گزیرناپذیر بودنش قابل انتساب به متعهّد نیست و اجرای تعهّد را کاملا ناممکن می سازد. پژوهش حاضر تعریف و قلمرو و شرایط و آثار قوّۀ قاهره را از نهادهای مشابه، مانند نظریۀ تأثیر تغییر اوضاع و احوال بر قراردادها و نظریۀ انتفای قرارداد یا هدف آن، منفک می سازد. مطالعۀ تطبیقی، شیوۀ جاری در سراسر این نوشتار است و علاوه بر حقوق ایران، فقه اسلامی و آرای دیوان داوری دعاوی ایران- ایالات متحدۀ آمریکا نیز منابع مهمّ تحقیق اند. کتاب حاضر در 1379 پژوهش برگزیدۀ سال شده است و درواقع رسالۀ دکتری نگارنده در رشتۀ حقوق خصوصی است.