زمانی بود که مارکسیسم مرجع اجباری برای هر بحث فلسفی و سیاسی بود: آن سال ها شاهد بزرگترین پیروزی ها برای «مارکسیسم غربی» بود که خود را کاملاً در تضاد با همتای شرقی خود نشان می داد و متهم به این بود که ایدئولوژی دولتی است. ایجاد رژیم های «سوسیالیستی» در اروپای شرقی و آسیا. اگرچه در ابتدا به انقلاب اکتبر با امید نگریسته می شد، اما کمونیسم قرن بیستم به جای ایجاد یک نظام اجتماعی کاملاً جدید به فروپاشی مجموعه استعماری جهانی کمک کرد. نتیجه فوق‌العاده‌ای که مارکسیسم غربی به اندازه کافی از درک یا درک آن ناتوان بود. از این رو بحران و فروپاشی آن است. اگر قرار است دوباره احیا شود، باید انقلاب ضداستعماری را بررسی کند و به سه سوال کلیدی پاسخ دهد: قیام جهانی ضداستعماری از نظر آزادی و رهایی چه معنایی داشته است؟ برخورد بین استعمار و ضداستعمار امروز چگونه انجام می شود؟ چه رابطه ای بین مبارزات ضداستعماری و ضد سرمایه داری وجود داشت؟