در شعر هرمز علی پور ایجازی دیده می شود گاهی در اوج ، و آگاهی به فرم در سطح بالاست ، و زبان ، زبان عام شعر را به سود شعر علی پور از راه منحرف می کند._ رضا براهنی، گزارش به نسل بی سن فردا هرمز علی پور ریتم را از ترکیب وزن و بی وزنی درست می کند .تصویر را آگاهانه به تصادف احاله می کند :”میان دست و دلم/ یک ماه و یک علف خواب است و آنچه می کشد مرا / شعر های مرده است”._ منوچهر آتشی