از متن کتاب:

با حرفم دستاش بالا آمد و روی شانه ام نشست. مرا کمی عقب کشید خیره به چشمانم، با نگاهی جدی و پیشانی ای که اخم داشت ‏گفت:‏
‏- بهت یاد ندادن که از آدما بت نسازی؟ که این خیانت میشه به خودت و اونی که بتش کردی؟ که برات خدایی میشه که خدایی ‏کردن نمیدونه و در آخر تو میمونی سرتا پا کافر به خدایی که خودت تو ذهن خودت ساختی؟… چی باعث شد که فکر کنی من ‏یکی ام غیر بقیه؟… منم یه آدمم پروا، یکی که تو یه لحظه میتونه کثیف ترین و بدترین خلقت خالقم باشم. آدمم و صاحب خطا ‏پروا …!‏