بسیاری از مدیران بلندپایه و شمار فراوانی از استادان و پژوهشگران برجسته این رشته، اعتقاد دارند جنبه انسانی رهبری بسیار مهم‌تر، پیچیده‌تر، و برای تربیت مدیران، لازم تر از جنبه فنی آن است. امروزه ما انواع فنون مدیریتی را از منابع غربی می‌گیریم و آن ها را در محیط کار به اجرا در می‌آوریم. اما مدیر (حتی اگر این فنون را به خوبی به‌کار بگیرد) فقط بخش کوچکی از موفقیت خودش را رقم زده است. بخش عمده موفقیت او در گرو این است که بتواند همکاری و پشتیبانی سایرین را جلب کند و این در درجه اول به رفتار فردی و سازمانی خودش و دیگران برمی‌گردد، رفتاری که به‌طور ناخودآگاه از ما سر می‌زند و عمدتاً تابع ژن فرهنگی-تاریخی ما است. بررسی جنبه‌های نظری و عملی مدیریت و رهبری فردی و سازمانی در گذشته، به درک رفتارهای زمان حال ما کمک می‌کند.