از متن کتاب:

من مستخدمم همونی که اتاق‌تون رو تمیز میکنه. همونی که وقتی کل روز رو می چرخید و عین خیال‌تون نیست که پشت سر چی ها جا گذاشتید، یا وقتی نیستید ممکنه من چه چیزهایی ببینم، مثل شبح سر می رسه.

من همونی‌ام که آشغال‌هاتون رو خالی میکنه و رسیدهایی رو که دوست ندارید کسی ازشون سر درآره دور مینداره. همونی که ملافه‌هاتون رو عوض میکنه و می‌تونه بفهمه روشون خوابیدید، دیشب تنها بودید یا نه. من اونی‌ام که کفش هاتون رو دم در جفت می کنه. بالش هاتون رو مرتب می کنه و تار موهای صاف رو روشون پیدا می کند. موهاتون؟؟ بعید میدونم. من همونی‌ام که بعد از میگساری‌های بی‌حدتون همه جا رو تروتمیز میکنه و لکه های روی توالت یا از اون بدتر رو پاک می کنه.

کارم که تموم میشه از اتاق دسته گل شما می‌آم بیرون. تخت‌تون کاملاً مرتب شده، با چهار تا بالش پف کرده، جوری که انگار هیچ کس روشون سر نذاشته. چرک و آلودگی ای که به جا گذاشته بودید به جاروی فراموشی سپرده شده. آینه ی بی‌لک دوباره معصومیت چهره‌تون رو نشون میده. انگار هیچ وقت اون جا نبودید. انگار همه ی پلیدی‌هاتون، همه ی دروغ ها و فریب هاتون پاک شدند.

من مستخدم اتاق شمام. خیلی چیزها ازتون می دونم. اما اگه لازم باشه، شما چی از من می دونید؟