رابطه‌ی آگامبن با فلسفه پیچیده است. آگامبن می‌نویسد که فلسفه «قلمرو ویژه یا خاصی ندارد، فلسفه در ادبیات، در هنر یا علم یا الاهیات یا هر چیز دیگری نهفته است، و فلسفه عنصری‌ست که می‌توان به آن پرداخت. با این مفهوم، فلسفه در تمام قلمروها پراکنده شده است. فلسفه همیشه به‌معنای پراکندگی بوده، و باید گردآوری و جمع شود». از سوی دیگر، او خاطر نشان می‌‌شود که «فلسفه همیشه و روی‌هم‌رفته به‌شکل سازنده‌ای به قانون ربط پیدا می‌کند، و هر کار فلسفی همیشه، و تا حدودی به معنای واقعی کلمه، بر آن است که به قانون ربط پیدا کند». در نتیجه، نوشته‌های آگامبن به فلسفه، قانون و سیاست می‌پردازند و از این رو، او را می‌توان در قامت یک فیلسوف سیاست دید.